Εν βρασμώ!

Ο Τάσος Ρήτος, σε γνωστή κρεπερή της Θεσσαλονίκης, “φροντίζει” να αφήσει το στίγμα των Πυρήνων!

Οι Πυρήνες στο Studio!

Ύστερα από την επιτυχημένη mini-περιοδεία το περασμένο φθινόπωρο, οι Πυρήνες προετοιμάζονται για την ηχογράφηση του πρώτου δίσκου.

Μείνετε συντονισμένοι για τα νέα της μπάντας.

Ιδέα αλεξίσφαιρη

Θέλω μια ιδέα αλεξίσφαιρη.

Όχι τρομο-νόμο με ασπίδα, μάσκα και μολότοφ.

Θέλω μια λέξη κραυγή.

Όχι σημαία με ένα πτώμα κι ένα δαδί.

Θέλω μια νύχτα φωτεινή.

Όχι μια μέρα σκοτεινή, γκρίζα και αποπνικτική.

Θέλω ένα σκύλο το βράδυ να γαυγίζει.

Όχι μια γάτα να κλαίει την μέρα για το χάδι.

Θέλω ένα παιδί με κότσια, δυνατό και χαμογελαστό.

Όχι ένα κατσούφη μάγκα με το ένα χέρι στο αυγό.

Θέλω πατέρα και μητέρα.

Όχι γιατρό και ψυχολόγο.

Θέλω μια αλήθεια που πονάει στο κόκκαλο.

Όχι το ψέμα να κερνάει σφηνο-πότηρα με μαυροδάφνη.

Θέλω ελπίδα!

Θέλω ανάσα!

Θέλω ελευθερία!

Θέλω αγάπη!

Όχι άλλη μιζέρια!

Όχι άλλο μίσος!

Όχι άλλο άγχος!

Όχι άλλη παραζάλη!

 

(Κείμενο του Τάσου Ρήτου – 25 Μαϊου 2013)

Οι Πυρήνες μελοποιούν Κώστα Ουράνη!

Έρωτας Θάνατος ( Μελοποίηση σε ποίημα του Κ. Ουράνη)

Μουσική: Πυρήνες
Στίχοι: Κώστας Ουράνης

Ηχογραφήθηκε στο studio των Πυρήνων στη Ρόδο τον Νοέμβριο του 2012, κατα τη διάρκεια πρόβας.

Ξέρω πως πια δεν θα ‘ρθεις…. Χτες το δείλι, καθισμένοι
στην κάμαρα μου, ακούγαμε να στάζει αργά η βροχή.
Κοιτάζαμε τριγύρω μας να πέφτει το σκοτάδι
και νιώθαμε να κάθεται, βαρύ, μες στην ψυχή.

Σβησμένοι φτάναν ως εμάς οι θόρυβοι του δρόμου.
Στα σπίτια, αντίκρυ εδώ κι εκεί, ανάβανε τα φώτα.
Το βράδυ -κρύο, βροχερό- έμοιαζε με άλλα βράδια
και μόνο εμείς δεν ήμασταν ίδιοι καθώς και πρώτα.

Σαν άλλοτες δε νιώθαμε το βράδυ να μας σμίγει,
δεν αναζητηθήκαμε να σφιχταγκαλιαστούμε.
Σαν άλλοτες ονείρατα δεν κάναμε ευτυχίας,
εχτές το βράδυ τίποτα δεν είχαμε να πούμε.

Κι εμείς που αγαπηθήκαμε δυο χρόνια, που κι οι δυο μας
με μιαν εζούσαμε ζωή μονάχα σαν δυο ξένοι
Καθόμαστε -έτσι μακριά ο ένας απ τον άλλο-
αμίλητοι και σκεφτικοί, και καταλυπημένοι.

Ω! θα σκεφτόσουνα κι εσύ ότι κι εγώ: πως ήταν
πικρό μια μέρα ο έρωτας απ’ τις καρδιές να σβήνει.
Ω, ναι! Θα πόναγες κι εσύ και θα θελες να κλάψεις,
για το κενό το παγερό που ο θάνατος του αφήνει.

(Η συνέχεια του ποιήματος βρίσκεται παρακάτω - η οποία δεν περιέχεται στην παρούσα ηχογράφηση.)

Μα γιατί να νιώθαμε κι οι δυο πως πιο πικρό είναι ακόμα
με του έρωτά μας του παλιού τα λείψανα να ζούμε.
Σαν ήρθε η ώρα, δώσαμε σφιχτότερα τα χέρια
κι αμίλητοι χωρίσαμε – χωρίς να φιληθούμε.

Σ’ είδα να χάνεσαι, αργή σκιά, μέσα στο δρόμο,
αφού έριξες στερνή ματιά προς το παράθυρο μας.
Κι όταν τριγύρω μου ένιωσα την παγερή ερημία,
Το πόσο τότες έκλαψα πικρά – και για τους δυο μας!

Ξέρω πως πια δε θέ να ‘ρθείς. Μ’ αν να με δεις μπορούσες,
μπρος στ’ ανοιχτό παράθυρο θα μ’ έβρισκες σκυμμένο,
σαν άλλοτες προς την καμπή του δρόμου να κοιτάω,
-και θε να καταλάβαινες πως σένα περιμένω…

Πυρήνες – Φωτιά να πάρουν οι χαρές (Live στην Απανεμιά 16/12/2013)

Απόσπασμα από παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Τάσου Ρήτου με τους Πυρήνες στην Μπουάτ Απανεμιά στην Πλάκα, στις 16 Δεκεμβρίου, 2012. Το απόσπασμα βιντεοσκοπήθηκε από τον Δάνη Καραϊσαρίδη.

Οι μουσικοί που συμμετείχαν:

Τραγούδι, κιθάρα ακουστική: Μιχάλης Γκιζέττης
Απαγγελία: Γιώργος Κουκαλιώτης
Κιθάρα ακουστική: Κώστας Σταθόπουλος
Κιθάρα ηλεκτρική: Τάσος Ρήτος

Φωτιά να πάρουν οι χαρές

Μουσική: Πυρήνες
Στίχοι: Τάσος Ρήτος

Τα ταξίδια που για χρόνια ονειρευόμαστε
ζωή να γίνουν παγιδευόμαστε
μέσα στη σκόνη και στο χρόνο
στο δρόμο και στον πόνο

Πυρήνες να γίνουν οι σιωπές
φωτιά να πάρουν οι ευχές
κι αλήθεια που μέσα μας γυρνά
την αλήθεια μια ζωή θα προσπέρνα!

Τα λόγια που για ώρες απαρνιόμαστε
έρωτας να γίνουν που γδυνόμαστε
μέσα στη στάχτη, στη βροχή
στην μέρα και στην νύχτα

Πυρήνες να γίνουν οι κραυγές
φωτιά να πάρουν κι οι χάρες
κι αλήθεια που μέσα μας γυρνά
την αλήθεια μια ζωή να προσπέρνα!